De komende maand eren we de Franse Zangeres Dalida.
Ze werd onsterfelijk met liedjes als “Gigi l’amoroso”, “Paroles, Paroles” en het wonderschone “Buonas Noches Mi Amor”.

Met meer dan 170 miljoen verkochte platen is ze tot op de dag van vandaag een van Frankrijks succesvolste artiesten ooit.
Maar zo groot als haar succes en haar carrière was, zo eenzaam voelde de Frans-Egyptische zangers zich in haar privé leven.


De als Yolande Gigliotti geboren Dalida groeit onder de hoede van haar Italiaanse ouders op in het Egyptische
In 1954 speelt ze haar eerste filmrol en wordt ze Miss Egypte. Ze noemt zichzelf Dalila, naar de historische film Samson and Delilah.

VAN ACTRICE NAAR ZANGERES
Om zich als actrice meer te kunnen ontplooien vertrekt ze naar Parijs. Ze krijgt inderdaad een filmrol, maar ook wordt ze als zangeres ontdekt.
Producer en platenbaas Eddie Barclay biedt haar een contract aan en haar tweede single ‘Bambino’ wordt in 1956 een enorme hit in Europa.
Meer succesvolle singles volgen, waaronder ‘Les Gitans’ (1958), ‘Ciao Ciao  Bambina’ (1959) en een vocale versie van ‘La Danse de Zorba’ (1965).
Het levert haar grote successen op, echter niet in Engelstalige landen.
Met regelmaat treedt ze op in de Verenigde Staten waaronder in de Carnegie Hall in New York.
In 1975 heeft ze in Frankrijk een heuse discohit met ‘J’attendrai’.
Haar persoonlijke leven neemt in de tweede helft van de jaren ’60 een tragische wending als zij, na de zelfmoord van haar toenmalige vriend Luigi Tenco, zelf ook een zelfmoordpoging doet.
Ze herstelt en neemt een aantal meer ingetogen nummers op, waaronder ‘Darla Dirladada’ en later ook ’Avec Le Temps’ en ’Je Suis Malade’.

‘GIGI L’AMOROSO’
In die tijd brengt ze ‘Paroles Paroles’ uit; een duet met Alain Delon, gevolgd door haar beroemdste nummer: ‘Gigi L’Amoroso’.
In de jaren ’80 doet ze het kalmer aan en speelt in 1986 in de Egyptische film The Sixth Day.
In 1987 wordt Dalida dood aangetroffen.
Ze heeft op 54-jarige leeftijd zelfmoord gepleegd.
Voor haar fans en intimi liet ze een briefje achter: “La vie m’est insupportable, pardonnez-moi”.
In de buurt waar ze decennia woonde, vlak bij de Montmartre, wordt ze met een door de stad naar haar genoemd plein geëerd.

Advertentie
Advertentie Daily Classical
Advertentie Daily Classical
Advertentie Daily Classical
Advertentie Daily Classical